Do tej pory uważałam, że kobiety powinny się nawzajem wspierać. Niestety moje ostatnie doświadczenia pokazują, coś zupełnie innego. Poza kilkoma świetnymi Paniami, na które mogę liczyć na serio ( za co im wielkie dzięki), resztę deklaracji mogę włożyć między bajki.
Czego nie potrzebuje, nie chce, gdy proszę o wsparcie ( najczęściej chodzi o rozmowę-zwykle wypadanie się):
– poznać zdanie tego, kogo o możność rozmowę, proszę.
– żarcikiow; heheszkow. Są rzeczy sprawy, tematy, z których nigdy nie będę żartować. Jeśli, komuś wydaje się, że to odwróci moją uwagę od problemu to jest zupełnie inaczej.

Za co jestem wdzięczna:

– Zrozumienie zwyczajnie po ludzku, że mogę czuć fizyczny ból.
– Pytanie czy pamiętam o badaniach kontrolnych.
– Zapewnie o wsparciu modlitewnym.
– Zrozumienie, że niektóre wartości są dla mnie ważne. I nie raz walczy ❤z rozumem. Wiedzieć, że coś jest konieczne ze względów zdrowotnych/medycznych, a tym, co podpowiada serce to dwie różne rzeczy. Ścieranie się ich jest bardzo trudne.

Teraz wiem, do kogo zadzwonie/napiszę, kiedy będę potrzebować prawdziwego wsparcia. Oczywiście wsparcie powinno działać w dwie strony.

A ponieważ bajek dawno nieczytam deklaracje bez pokrycia czas odłożyć na półkę. Bez żalu.  Bardzo wyraźnie teraz widzę, kogo mam przy sobie tak, naprawdę.